ဝါတြင္း၌ အာဝါဟ ဝိဝါဟလုပ္မရျခင္းအေၾကာင္း

Posted on

ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာထြန္းကားေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ဝါတြင္းကာလမ်ားတြင္ မဂၤလာေဆာင္ေလ့ မရွိၾကပါ။ မဂၤလာေဆာင္ေလ့ မရွိၾကသည့္အျပင္ ခိုးရာလိုက္ျခင္း၊ ႏွစ္ဦးသေဘာတူလက္မွတ္ထိုးထားျခင္းမ်ားပင္ ျပဳလုပ္ထားေလ့ မရွိၾကပါ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔သည္ ဝါတြင္းကာလတြင္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားယူၾကၿပီဆိုလွ်င္ ထိုလက္ထပ္ထိမ္းျမားသူမ်ားကို ရစရာမရွိေအာင္ ပစ္ပစ္ခါခါ ေျပာတတ္ၾကသည္။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ဝါတြင္းကာလတြင္ အဘယ့္ေၾကာင့္ မဂၤလာမေဆာင္ေကာင္းပါသနည္း။ ဤအေမးမွာ လြန္စြာစိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းေသာ ေမးခြန္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။

မိမိကိုယ္တိုင္သည္ပင္ ဤေမးခြန္း၏အေျဖကို သိခ်င္ေနခဲ့သည္မွာ ၾကာေပၿပီ။ စာအုပ္စာေပမ်ား အၿမဲလိုလို ဖတ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ခိုင္လုံတိက်ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားကိုကား စိတ္တိုင္းက်သည္အထိ မေတြ႕ရွိခဲ့ရေပ။ အြန္လိုင္းသုံးသည့္အခါမ်ားတြင္လည္း မိမိထံသို႔ ဤေမးခြန္းကို ခဏခဏ လာလာေမးေလ့ရွိၾကသည္။ ဂဃနဏ မသိေသာေၾကာင့္ ေကာင္းေကာင္း ေျဖမေပးႏိုင္ခဲ့ေပ။ ယခုအခါမွာေတာ့ မိမိ၏စိတ္ ေက်နပ္ရသည္အထိ အေျဖကို သိခဲ့ရေပၿပီ။ယေန႔မနက္ ကိုးနာရီမွ ဆယ္နာရီအတန္းခ်ိန္တြင္ ဗုဒၶေဒသနာျပန္႔ပြားေရးဌာနမွ ဆရာဦးခင္ေမာင္ညိဳက ၎ပို႔ခ်ခ်က္တြင္ ဤအေၾကာင္းကို အက်ယ္တဝင့္ ပို႔ခ်ရွင္းျပခဲ့သည္။

ဝါတြင္းကာလ၌ မဂၤလာမေဆာင္ျခင္းဟူေသာ အယူအဆသည္ ဗုဒၶစာေပက်မ္းဂန္တို႔၌ ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ ေဟာၾကားခဲ့ပါသေလာ။ မေဟာၾကားခဲ့ပါ။ ဤအယူအဆသည္ ျဗာဟၼဏဝါဒ(ဟိႏၵဴဝါဒ)မွ ဆင္းသက္လာေသာ အယူအဆ တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ျဗာဟၼဏဝါဒ၌ ေဝဒပညာရွင္တို႔၏ လက္သုံးက်မ္းျဖစ္ေသာ ရာဇမတၱဏ္က်မ္းဟူသည္ ရွိ၏။ ျဗာဟၼဏဝါဒတြင္ “သုံးပါးဘုရားတစ္ဆူ”ဟူေသာ အဆိုသည္လည္း ရွိ၏။ ထိုသုံးပါးမွာ ျဗဟၼာ၊ ဗိႆ ႏိုး၊ သွ်ီဝတို႔ျဖစ္ၾကၿပီး ျဗဟၼာ၏ ၾကင္ယာေတာ္မွာ သူရႆ တီျဖစ္၍ ဗိႆ ႏိုး၏ ၾကင္ယာေတာ္မွာ လက္ခ္်မီးျဖစ္ကာ သွ်ီဝ၏ ၾကင္ယာေတာ္မွာ ပါရာဝတီျဖစ္ေလသည္။

ထိုသုံးပါးတြင္ ကိုယ္ပိုင္တာဝန္မ်ား အသီးသီးရွိၾကေပသည္။ ျဗဟၼာ၏တာဝန္မွာ ကမာၻေလာကကို ဖန္ဆင္းရျခင္းျဖစ္ၿပီး ဗိႆ ႏိုး၏တာဝန္မွာ ထိုျဗဟၼာဖန္ဆင္းၿပီးေသာ ကမာၻေလာကႀကီးကို ေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းရမည့္ တာဝန္ျဖစ္ကာ သွ်ီဝ၏ တာဝန္မွာ ထိုကမာၻေလာကရွိ လူသားမ်ားအား မေကာင္းက်ိဳးမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရမည့္ တာဝန္ျဖစ္ေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ဗိႆ ႏိုးကို နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ဟု သတ္မွတ္ၾကၿပီး သွ်ီဝကို နတ္ဆိုးမိစာၦျဖစ္သည္ဟု ျဗာဟၼဏတို႔ သတ္မွတ္ၾကသည္။ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ျဖစ္ေသာ ဗိႆ ႏိုးသည္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဝါဆိုလဆန္း(၁၂)ရက္မွ ေတာ္သလင္းလဆန္း(၁၂)ရက္အထိ အိပ္ေလ့ရွိၿပီး အိပ္ရသည္မွ ေညာင္းလွ်င္ တစ္ဖက္ေစာင္းကာ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၁၂)ရက္အထိ ေလးလလုံးလုံး အိပ္ေလ့ရွိသည္။ ျမန္မာတို႔ ယူဆေသာ ဝါတြင္းသုံးလသည္ ထိုဗိႆ ႏိုးအိပ္ေသာ ေလးလအတြင္းတြင္ အက်ဳံးဝင္ေလသည္။

ျဗာဟၼဏတို႔သည္ ဝါတြင္းကာလတြင္ လူတို႔ကို ေကာင္းက်ိဳးမ်ားေပးတတ္ေသာ ဗိႆ ႏိုးနတ္မင္းအိပ္ခ်ိန္၌ မဂၤလာေဆာင္လွ်င္ နတ္ဆိုးမိစာၦျဖစ္ေသာ သွ်ီဝနတ္မင္း၏ အေႏွာက္အယွက္မ်ားကို ခံၾကရမည့္ေဘးမွ စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ဗိႆ ႏိုးနတ္မင္း အိပ္ခ်ိန္ျဖစ္ေသာ ဝါဆိုလဆန္း(၁၂)ရက္မွ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၁၂)ရက္ဟူေသာ ေလးလ၌ မဂၤလာေဆာင္ျခင္း အေလ့အထကို ေရွာင္ၾကဥ္ၾကျခင္းေၾကာင္း ရာဇမတၱဏ္က်မ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
အခ်ိဳ႕ေသာ ျမန္မာတို႔သည္ ေဗဒင္၊ ယၾတာမ်ားကို ယုံစားေလ့ရွိၾကသည္။ ေဗဒင္က်မ္းဂန္မ်ားသည္ ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားျဖစ္ေသာ ပိဋကတ္သုံးပုံ၌ မပါဝင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဗဒင္ပညာရွင္တို႔သည္ ဟိႏၵဴ၊ ျဗာဟၼဏတို႔၏ ေဝဒက်မ္းမ်ားကို မွီျငမ္းကိုးကားၿပီး ေဟာေျပာၾကရသည္။

ထိုသို႔ ျဗာဟၼဏက်မ္းဂန္မ်ားကို မွီျငမ္း၍ ကိုးကားေဟာေျပာၾကရာမွတစ္ဆင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔အတြင္းသို႔ “ဝါတြင္း၌ မဂၤလာမေဆာင္ေကာင္း” ဟူေသာ အယူအဆသည္ တျဖည္းျဖည္း ဝင္ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ဝါတြင္းကာလ၌ မဂၤလာမေဆာင္ေကာင္းဟူေသာ အယူအဆသည္ ဗုဒၶစာေပက်မ္းဂန္တို႔၌ လာေသာ ဗုဒၶဝါဒမဟုတ္။ ျဗာဟၼဏစာေပက်မ္းဂန္တို႔မွလာေသာ ဟိႏၵဴဝါဒပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိသာေပၚလြင္ေပၿပီ။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လြပ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ သူ၏ဇနီး ေဒၚခင္ၾကည္ကို (၁၃၀၄)ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္း(၁၁)ရက္၊ (၆၊ ၉၊ ၁၉၄၂)၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ဝါတြင္းကာလႀကီးတြင္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားယူခဲ့သည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ဝါတြင္းကာလ၌ “မဂၤလာမေဆာင္ေကာင္း” ဟူေသာ အယူအဆသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ အျမစ္တြယ္ေနၿပီျဖစ္သည္။

ဤသို႔ေရးသားရျခင္းမွာ ျမန္မာတို႔၏ အယူအဆကို ပစ္ပယ္လို၍ ဝါတြင္းကာလ၌ မဂၤလာေဆာင္ေစၾကရန္ဟု မရည္႐ြယ္ပါ။ ဤအယူအဆ၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာ ဇစ္ျမစ္ကို အမွန္အတိုင္း သိေစရန္ဟူေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္သာ ေရးသားခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *